الناس نيام فاذا ماتوا انتبهوا از خواب غفلت بيدار مىشوند معلوم مىشود كه چه ضررها به دين رسانيده‌اند . [ در بيان سه خصلت در حديث شريف ] اين كلمات شريفه مشتمل است بر بيان سه خصلت . اوّل : [ مذمت محبت دنيا ] محبّت مال و جمع كردن درهم و دينار از روى حرص ، و اين بدترين صفات ذميمه است ، و موجب ارتكاب محرّمات و ظلم و طغيان و فساد مىشود ، و چون دل را يك محبوب بيش نمىباشد اين محبّت باعث مىشود كه محبّت الهى را از دل بيرون كند ، و پيوسته در جميع كارها منظور او مال باشد ، و همين است معنى مال پرستيدن ، چنانچه در باب نيّت بيان كرديم . و علاج اين خصلت آن است كه بعد از توسّل به جناب مقدّس الهى در فنا و نيستى دنيا تفكّر نمايد ، و ملاحظه كند كه آنچه جمع مىكند به كار او نمىآيد ، و آنچه در راه خدا صرف مىكند ابد الآباد به كار او خواهد آمد ، و در عظمت رتبهء علم و عبادت و كمالات و آثارى كه در دنيا و آخرت بر آنها مترتّب مىشود فكر كند ، تا بر او معلوم شود اين امر سهل باطل را كه به زودى از آدمى جدا مىشود مانع تحصيل آن قسم كمالات ابدى كه هميشه با اين كس خواهد بود نمىتوان نمود ، و تأمّل نمايد در عقوبتهائى كه خدا براى كسب مال حرام مقرّر فرموده ، و در اينكه مال حلال را هم حساب مىبايد داد ، و در ثواب صرف كردن در راه خدا يك را ده و هفتصد را هفتصد هزار عوض مىدهند در روزى كه دست آدمى از جميع وسيله‌ها كوتاه شده است . و بدان كه حق تعالى ضامن رزق است ، و اعتماد بر اوست نه بر مال ، و عبرت گير از احوال جمعى كه مالهاى بسيار جمع كردند هيچ به كار ايشان نيامد و وبالش از براى ايشان ماند ، و جمعى متوجّه عبادت و تحصيل آخرت شدند روزگار ايشان به احسن وجوه گذشت .